• fr
  • en
  • ru
  • de
  • it
  • es

Rejon żyrardowski

Diecezja łowicka

Żyrardów – miasto i gmina w województwie mazowieckim, w powiecie żyrardowskim, położone na Równinie Łowicko-Błońskiej, nad rzeką Pisią Gągoliną. Historia miasta rozpoczyna się w 1833, kiedy do wsi Ruda Guzowska, należącej do dóbr hrabiów Łubieńskich, przeniesiono fabrykę wyrobów lnianych. Mechaniczną przędzalnię lnu zorganizował na zlecenie rządu Królestwa Polskiego Filip de Girard. W 1845 przez Żyrardów ruszyła kolej parowa na trasie Warszawa-Wiedeń. W 1857 zakłady zostają zakupione przez Karola Hiellego i Karola Dittricha, którzy zajmują się dalszą ich rozbudową, a także rozbudową osady fabrycznej (czynili to także ich następcy m.in. Karol Dittrich jr.). Pobudowane zostają, m.in. osiedle robotnicze, pralnia dla robotników, szpital, szkoły, ochronka, resursa oraz kościoły katolickie i protestancki. W 1939 do Żyrardowa wkroczyły wojska niemieckie. Mieścił się tu obóz przejściowy dla jeńców polskich, istniało getto dla Żydów, których przesiedlono do getta w Warszawie, a potem wywieziono do Treblinki i tam zamordowano. W okresie okupacji na terenie Żyrardowa działały organizacje podziemne. Żyrardów został wyzwolony w 1945. W 2012 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej uznał za Pomnik Historii XIX-wieczną Osadę Fabryczną. Jest ona niezwykle cennym świadectwem ponad stuletnich tradycji lniarskich tego miasta i przykładem jego związków z przemysłem włókienniczym Królestwa Polskiego. To jeden z pierwszych nowoczesnych ośrodków miejskich w Polsce o tak zróżnicowanym podziale na strefy zagospodarowania, pięknej i konsekwentnej urbanistyce oraz interesującej architekturze.

tysięcy mieszkańców

Parafie

Dekanaty

liczba parafian w dekanacie żyrardowskim

liczba parafian w dekanacie mszczonowskim

liczba parafian w dekanacie wiskickim

Patroni rejonu żyrardowskiego

Bł. Stanisław Papczyński urodził się w Podegrodziu niedaleko Nowego Sącza jako najmłodsze z ośmiorga dzieci. Od najmłodszych lat wyróżniał się spośród rodzeństwa znacznym stopniem pobożności. Jako mały chłopiec, podczas zabawy budował różne ołtarzyki i „organizował procesje”, na wzór kościelnych. Z wiekiem zaczął odznaczać się wielkim nabożeństwem do Bożej Opatrzności, Męki Pańskiej, Eucharystii oraz Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej. Naukę pobierał w kolegiach jezuickich i pijarskich. W późniejszym czasie wstąpił do zakonu pijarów. Pracował w Warszawie jako wychowawca młodzieży. Był także cenionym spowiednikiem. Po ponad dziesięciu latach poprosił o zwolnienie i we wsi Puszcza Korabiewicka (obecnie Puszcza Mariańska niedaleko Żyrardowa) powołał pierwszą wspólnotę zakonną Księży Marianów. W 1683 roku w klasztorze tym zatrzymał się na odpoczynek król Jan III Sobieski w drodze na wojnę z Imperium Osmańskim pod Wiedniem.

Bł. Marcelina Darowska (imię zakonne: Maria Marcelina od Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny) urodziła się na Podolu. Pierwotnie pomagała rodzicom w pracy na roli oraz uczyła dzieci z okolicznych domów religii. Nie zapominała o chorych. Na prośbę ojca, mając 22 lata, wyszła za mąż, jednak niedługo po śmierci męża i syna wyjechała i w Rzymie złożyła prywatny ślub czystości. Także tutaj założyła wraz z Józefą Karską Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Jako nowa przełożona oddawała się głównie pracy oświatowo – wychowawczej otwierając szkoły, internaty, czy warsztaty tkackie dla dziewcząt. Pierwszy w Jazłowcu (obecnie zachodnia Ukraina). Na jej prośbę powstał łaskami słynący posąg Matki Bożej Jazłowieckiej, który po II wojnie światowej został przewieziony do Szymanowa.

 

Św. Jan Bosko urodził się w 1815 roku we włoskiej miejscowości Becchi. Jego cechą charakterystyczną była doskonała pamięć oraz zdolność opowiadania doskonałych przypowieści. Jako młody chłopak organizował w domu spotkania modlitewne, na których powtarzał usłyszane podczas Mszy kazanie. W 1841 r. rozpoczął posługę kapłańską. Pełnił ją głównie wśród ludzi ulicy – biednych, głodnych, chorych oraz więźniów. Zbierał wokół siebie przede wszystkim chłopców, którym pomagał znaleźć pracę, organizował dla nich wycieczki i czas wolny. W 1844 r. działalność rozpoczęło pierwsze oratorium dla młodzieży. Kontakty z młodzieżą zaowocowały wytworzeniem własnego systemu wychowawczego, tzw. systemu prewencyjnego, w którym wychowawca opierając się na dobru i rozumie jest przyjacielem i mentorem wychowanka. Rok 1854 to czas, w którym utworzył Towarzystwo Świętego Franciszka Salezego (Księża Salezjanie), natomiast 1872 r. – Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki Wiernych (Siostry Salezjanki). W Diecezji Łowickiej Księża Salezjanie pracują wychowawczo w dwóch domach zakonnych – w Żyrardowie i Kutnie Woźniakowie.

Osada fabryczna w Żyrardowie to modelowy przykład organizacji przestrzennej XIX-wiecznego ośrodka przemysłowego, uznany za Pomnik Historii. Tutejsze zakłady lniarskie należały do największych w Europie. Charakterystyczna zabudowa z nietynkowanej cegły, czynią z Żyrardowa unikatowy zespół urbanistyczno-architektoniczny, który mimo zaprzestania produkcji lnu, zachował swój charakter osady robotniczej.

Sanktuarium Matki Boskiej Jazłowieckiej w Szymanowie – związane jest z posągiem Matki Boskiej Jazłowieckiej, przewiezionym z klasztoru w Jazłowcu w 1946 roku, z którego siostry niepokalanki przez Rosjan zostały wyrzucone. Statua Matki Bożej pełna dostojeństwa, blasku i wewnętrznego skupienia, wyraża dziewiczą czystość i dar macierzyństwa.

Kościół farny pw. Matki Bożej Pocieszenia, neogotycka budowla o monumentalnej dwuwieżowej fasadzie. Wnętrze kościoła wzbogacają: ołtarze, chór muzyczny z organami, ambona, stacje Drogi Krzyżowej oraz witraże – część z nich projektu Józefa Mechoffera.

Sanktuarium Świętej Rodziny w Miedniewicach, historia sanktuarium, w którym czczony jest cudowny wizerunek Matki Bożej Świętorodzinnej, Pani Mazowsza sięga końca XVII w. Od 1675 do 1825 r. wydarzyły się w Miedniewicach 433 cuda i nadzwyczajne łaski. Opisano je w klasztornych księgach. Obecnie sanktuarium opiekują się franciszkanie. W Miedniewicach jest też klasztor sióstr klarysek.

Pałac w Radziejowicach – pałac w stylu klasycystycznym wraz z otaczającym go parkiem, gościł wiele znakomitości polskich i zagranicznych, m.in. królów: Zygmunta III Wazę, Władysława IV, Jana III Sobieskiego, literatów i artystów, m.in. Henryka Sienkiewicza, Józefa Chełmońskiego, Jerzego Waldorff. Obecnie pełni funkcję domu pracy twórczej. Odbywają się tu koncerty, wystawy, spektakle teatralne, plenery

Klasztor pw. św. Michała Archanioła w Puszczy Mariańskiej, kolebka i najstarszy klasztor pierwszego polskiego zakonu męskiego Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny założony  w XVII w. przez bł. ojca Stanisława od Jezusa i Maryi Papczyńskiego. Miejsce pobytu króla Jana III Sobieskiego w drodze do Wiednia (1683 r.)

W połowie XIX wieku, we wsi Boczki koło Łowicza przyszedł na świat Józef Marian Chełmoński (1849 – 1914), znany na świecie malarz, reprezentant realizmu. Rysunku uczył się w Warszawskiej Szkole Rysunkowej oraz pracowni Wojciecha Gersona. Później studiował w Akademii Monachijskiej. Podróżował po całej Europie, aby ostatecznie zakupić niewielki dworek w Kuklówce koło Radziejowic. Malował głównie przyrodę ukazując jej oblicze z wielkim autentyzmem. Wśród jego prac odnajdziemy także obrazy poświęcone wsi polskiej i ukraińskiej. Do najsłynniejszych dzieł zaliczamy: Żurawie, Babie lato, Czwórka, Bociany. Wystawa niektórych prac artysty znajduje się w Radziejowicach.

Paweł Hulka – Laskowski (1881 – 1946), polski działacz, pisarz, publicysta i tłumacz. Urodził się w Żyrardowie. Tu też spędził dzieciństwo i młodość. Był twórcą pierwszej w mieście gazety robotniczej – Echo Żyrardowskie. Tłumaczył na jęz. polski dzieła takich autorów, jak Jonathan Swift, James Fenimore Cooper, Ernst Kretschmer, Emil Ludwig, czy Roger Martin du Gard. Jednak najbardziej znanym jego tłumaczeniem jest przekład Przygód dobrego wojaka Szwejka Jaroslava Haška.

Rejestracja

zarejestruj się