• fr
  • en
  • ru
  • de
  • it
  • es

Rejon łowicki

Diecezja łowicka

Łowicz to miasto i gmina w województwie łódzkim, w powiecie łowickim nad rzeką Bzurą. We wczesnym średniowieczu na miejscu Łowicza znajdował się gród obronny przy przeprawie przez Bzurę. Łowicz był jednym z pierwszych grodów piastowskich. Pierwsza historyczna wzmianka o Łowiczu pojawia się w bulli papieża Innocentego II z 1136 roku. O Łowiczu jako mieście wspomina się w roku 1298. Od XII do XVIII w. Łowicz stanowił własność arcybiskupów gnieźnieńskich. Łowicz zyskał na znaczeniu w XV w., kiedy to stał się ważnym ośrodkiem administracyjno – gospodarczym. W rezydencji prymasa na zamku łowickim bywali królowie polscy m.in. Kazimierz Wielki, Zygmunt III Waza, Jan III Sobieski oraz przedstawiciele obcych państw. W okresie bezkrólewia, gdy prymas pełnił funkcję głowy państwa (interrexa), w Łowiczu podejmowane były najważniejsze dla kraju decyzje. Złoty wiek Łowicza przerywa „potop” szwedzki (w połowie XVII w.). Zniszczony został zamek oraz znaczna część zabudowy miejskiej. Drugi rozbiór Polski w 1793 r. kładzie kres rządom arcybiskupim. Łowicz dostaje się w ręce pruskie, a od  1815 roku trafia do zaboru rosyjskiego. Niepodległość, wraz z całym Państwem Polskim, Łowicz odzyskuje w 1918 r. II wojna światowa przynosi poważne zniszczenia miastu. Szczególnie duże są one we wrześniu 1939 r., gdy  w okolicy Łowicza miały miejsce zacięte walki polsko-niemieckie, toczone w ramach Bitwy nad Bzurą. W czasie okupacji niemieckiej, we wrześniu 1939 r. utworzono w mieście obóz dla jeńców polskich. W latach 1940–1941 funkcjonowało w Łowiczu getto. Przetrzymywano w nim ponad 8,2 tys. osób, wywiezionych następnie do getta warszawskiego. Łowicz i okolice stanowiły rejon działalności partyzanckiej. Mieszkańcy Łowicza i okolic, mimo różnych zawirowań dziejowych, pielęgnowali swoje zwyczaje i kulturę.  W ostatnich latach Łowicz ponownie zyskał na znaczeniu, gdy papież Jan Paweł II w 1992 r.  powołał do istnienia Diecezję Łowicką, a Łowicz stał się jej stolicą. Papież Jan Paweł II zaznaczył swoją obecność w tym mieście w 1999 r. podczas pielgrzymki do Polski.

tysięcy mieszkańców

Parafie

Dekanaty

liczba parafian w dekanacie Łowicz Katedra

liczba parafian w dekanacie głowieńskim

liczba parafian w dekanacie Łowicz Św. Ducha

Patroni rejonu łowickiego

Św. Wiktoria z Sabiny była Rzymianką pochodzącą z patrycjuszowskiego rodu. Chrześcijaństwo przyjęła w młodym wieku. Zaręczona była z pogańskim młodzieńcem Eugeniuszem. Jednakże Wiktoria ślubowała czystość. W akcie zemsty narzeczony wydał ją władzom Rzymskim. Dziewczyna oddała życie za wiarę i została ścięta mieczem na fali ówczesnych prześladowań chrześcijan mających miejsce za cesarza Decjusza, zatem ok. roku 250. Kult świętej intensywnie się rozwijał praktycznie od chwili jej śmierci, o czym świadczy fakt, iż jej pochodzący z VI w. wizerunek znajduje się w bazylie w Rawennie. Relikwie św. Wiktorii znajdują się, obok włoskiego Subiaco, w Łowiczu. Jest ona patronką miasta, oraz Diecezji Łowickiej.

W Łowiczu przyszła na świat, jako pierwsze z ośmiorga dzieci, bł. Bolesława Maria Lament (1862 – 1946). W wieku 22 lat wstąpiła do tworzonego w tajemnicy Zgromadzenia Rodziny Maryi, jednak za namową spowiednika, przed złożeniem ślubów wieczystych wystąpiła. Już po 11 latach, we współpracy z bł. Honoratem założyła na Białorusi Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny. Celem zgromadzenia była przede wszystkim praca oświatowo – wychowawcza. Szczególną troską bł. Bolesława otaczała młodzież, aby uchronić ją przed utratą wiary i polskiego ducha. Przez cały okres czynnej działalności Matka Bolesława otwierała internaty, szkoły, przedszkola. Organizowała tajne nauczanie dla dzieci i młodzieży. Otaczała opieką więźniów, bezdomne dzieci i dorosłych.

Bł. ks. Franciszek Drzewiecki FDP (1908 – 1942) pochodził z bardzo religijnej rodziny. Zaraz po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił do zgromadzenia Księży Orionistów. Po ukończeniu studiów filozoficznych został wysłany przez przełożonych do Włoch w celu kontynuacji nauki. Po powrocie do Polski podjął codzienną pracę duszpasterską we Włocławku – katechizował, spowiadał, organizował adoracje, przedstawienia religijne, nauczał religii. Aresztowany przez hitlerowców wraz z innymi księżmi z okolicy, nie skorzystał z możliwości zwolnienia, chcąc czynić posługę wśród braci w kapłaństwie. Ostatecznie wywieziony do obozu Dachau został skierowany do pracy na plantacji ziół. Z powodu odmrożeń, ciężkiej pracy i wycieńczenia zagazowany w Hartheim.

Arkadia – park romantyczno-sentymentalny, założony w XVIII, nawiązujący do kultury antycznej, pośród budowli m.in.: Świątynia Diany, Akwedukt, Przybytek Arcykapłana, Domek Gotycki z Grotą Sybilli, Łuk Kamienny i Dom Murgrabiego.

Bazylika Katedralna pw. Wniebowzięcia NMP w Łowiczu– świątynia barokowo-renesansowa, sięgająca początkami XII stulecia, trójnawowa z licznymi kaplicami i ołtarzami, w jednym w nich obraz Matki Boskiej Łowickiej. W XV wieku kościół podniesiony do rangi kolegiaty, w 1992 przez papieża Jana Pawła II do rangi katedry, a w 1999 roku otrzymał tytuł Bazyliki Mniejszej. Podziemia kościoła są miejscem pochówku dwunastu prymasów Polski. Zabytek będący Pomnikiem Historii, nazywany „Wawelem Mazowsza”.

Nieborów – zespół pałacowo-parkowy, pałac barokowy z końca XVII w. Wewnątrz kolekcja obrazów mistrzów europejskich, sztuki użytkowej i zdobniczej, biblioteka starodruków – ponad 10 tys. woluminów dzieł polskich i obcych. Za pałacem ogród francuski z lapidariami i rzeźbami kamiennymi, za kanałem ogród w stylu angielskim.

Baronia gen. Klickiego– zespół romantyczny składający się z pałacyku, baszty, kaplicy i domku dozorcy, wzniesiony w I połowie XIX w. w stylu neogotyckim. W pałacyku mieści się Galeria Malarstwa Współczesnego, a także wystawa poświęcona generałowi Klickiemu.

Kościół św. Ducha, to najstarsza, murowana świątynia w Łowiczu, zbudowana w 1404 roku, budowla gotycka, jednonawowa. Kościół parafialny i miejsce chrztu bł. Bolesławy Lament (1862-1946) założycielki Zgromadzenia Świętej Rodziny.

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych w Domaniewicach – barokowa kaplica z XVII w. W jej wnętrzu znajduje się oryginalny prospekt organowy z XVIII w. w kształcie orła w koronie, uważany za jeden z najciekawszych prospektów organowych na świecie.

Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Bielawach, wybudowany w pierwszej połowie XV w., w stylu gotyckim, z elementami baroku wewnątrz.

Muzeum – Gmach pomisjonarski – dawne prymasowskie seminarium duchowne, monumentalna budowla barokowa wzniesiona w początkach XVIII w. Muzeum powstało z szacunku dla historii miasta i regionu łowickiego oraz twórczego dorobku jego mieszkańców. Znajdują się tu modele i zdjęcia dotyczące architektury regionu, narzędzia rolnicze, wyroby rzemiosła, kolekcja ludowych strojów łowickich, elementy dekoracyjne izb (wycinanki, pająki).

Skansen w Maurzycach – prezentuje zabudowę charakterystyczną dla wsi łowickiej z przełomu XIX i XX wieku. Na terenie skansenu znajdują się: domy mieszkalne z wyposażeniem, kościół z plebanią, młyn, zabudowania gospodarskie, przydrożne kapliczki, piec chlebowy, kolekcja maszyn rolniczych oraz ekspozycja pojazdów strażackich. Nieopodal skansenu, na rzece Słudwii, usytuowany jeden z najsłynniejszych mostów w Polsce – zabytek klasy „0”, pierwszy na świecie most drogowy, spawany.

Pomnik św. Jana Pawła II – postawiony na pamiątkę wizyty pasterskiej papieża Jana Pawła II w Łowiczu w 1999 r. (projekt Stanisława Słominy).

W połowie XIX wieku, we wsi Boczki koło Łowicza przyszedł na świat Józef Marian Chełmoński (1849 – 1914), znany na świecie malarz, reprezentant realizmu. Rysunku uczył się w Warszawskiej Szkole Rysunkowej oraz pracowni Wojciecha Gersona. Później studiował w Akademii Monachijskiej. Podróżował po całej Europie, aby ostatecznie zakupić niewielki dworek w Kuklówce koło Radziejowic. Malował głównie przyrodę ukazując jej oblicze z wielkim autentyzmem. Wśród jego prac odnajdziemy także obrazy poświęcone wsi polskiej i ukraińskiej. Do najsłynniejszych dzieł zaliczamy: Żurawie, Babie lato, Czwórka, Bociany. Wystawa niektórych prac artysty znajduje się w Radziejowicach.

Władysław Dominik Grabski (1874 – 1938), przyszedł na świat w Borowie nad Bzurą, niedaleko Łowicza. Po ukończeniu studiów we Francji, powrócił do kraju, gdzie kontynuował pracę naukową zajmując się głownie tematyką wiejską. Otworzył drugą w kraju stację doświadczalną, fabrykę rolniczą, chłopskie kółko rolnicze oraz jedną z pierwszych spółdzielni mleczarskich. Tworzył także szkoły rolnicze, zakładał kasy pożyczkowe dla chłopów. Władysław Grabski był także wybitnym politykiem, ekonomistą. W 1924 roku rząd pod jego kierownictwem wprowadził w Polsce nową walutę – zastępując tym samym wszystkie inne – Polskiego Złotego.

Stefan Starzyński (1893 – 1943), polityk, prezydent i obrońca Warszawy przed hitlerowcami. Przez lata młodzieńcze związany z Łowiczem, gdzie mieszkał wraz z rodzicami. Znany głównie z heroicznej obrony Warszawy w czasie ataków hitlerowskich. Nie tylko odmówił ewakuacji z miasta, ale wspomagał obywateli rozbudowując sieć obrony cywilnej. Podtrzymywał ducha oporu i obronności narodu żarliwymi przemówieniami emitowanymi przez radio. Po upadku miasta współtworzył podziemne struktury organizacyjne. Zginął rozstrzelany przez Gestapo.

Miasto Łowicz

Miasto Łowicz - oficjalny partner organizacji Światowych Dni Młodzieży w Diecezji Łowickiej

Rejestracja

zarejestruj się