• fr
  • en
  • ru
  • de
  • it
  • es

Rejon łęczycki

Diecezja łowicka

Łęczyca należy do najstarszych polskich miast. Jej bogata, ponad 1000-letnia historia i wiele cennych zabytków, budzi duże zainteresowanie naukowców oraz turystów krajowych i zagranicznych. Od VI wieku Łęczyca stanowiła ważny ośrodek władzy. Krzyżowały się tu średniowieczne szlaki handlowe. Po wprowadzeniu chrześcijaństwa, stała się stolicą jednej z siedmiu prowincji tworzących państwo polskie. Gród stał się siedzibą kasztelanów i ważnym ośrodkiem życia politycznego i religijnego. Rozkwit Łęczycy nastąpił w XIV wieku za panowania króla Kazimierza Wielkiego. W 1409 roku Władysław Jagiełło zwołał w Łęczycy zjazd koronny, a w 1414 roku właśnie tu wypowiedział wojnę Krzyżakom. Lokacja miasta na prawie niemieckim przyczyniła się do rozwoju i pewnych przywilejów, z których najważniejszymi były prawo do odbywania targów i jarmarków. Upadek miasta nastąpił w okresie „potopu” szwedzkiego. W następnych latach Łęczycę nękały liczne pożary, a spustoszenia dokonywały maszerujące wojska i zarazy. Wartym odnotowania faktem jest to, że mieszkańcy miasta brali udział w powstaniach narodowych. We wrześniu 1939 roku w okolicach miasta rozegrała się największa bitwa w wojnie obronnej, znana pod nazwą Bitwy nad Bzurą. Warto także nadmienić, że istniała w Łęczycy kopalnia rudy żelaza, która odegrała ważną rolę w rozwoju miasta i całego regionu łęczyckiego. Dziś miasto liczy ok. 15.000 mieszkańców. Zajmuje powierzchnię 9 km2. Każdego roku do miasta przyciągają turystów widowiska historyczne takie jak: Międzynarodowy Turniej Rycerski czy rekonstrukcja Bitwy nad Bzurą.

tysięcy mieszkańców

Parafie

Dekanaty

liczba parafian w dekanacie łęczyckim

liczba parafian w dekanacie Piątkowski

Patroni rejonu łęczyckiego

W położonej na terenie powiatu łęczyckiego wsi Głogowiec przyszła na świat „Sekretarka Bożego Miłosierdzia”, św. siostra Faustyna Maria Kowalska (wł. Helena Kowalska, 1905 – 1938). Położony nieopodal, w Świnicach Warckich, kościół parafialny pw. św. Kazimierza stał się miejscem chrztu małej Heleny. Od najmłodszych lat św. Faustyna doznawała stanów mistycznych, przede wszystkim wizji i objawień Jezusa. Wszystkie były opisywane w prowadzonym na polecenie spowiednika, ks. Michała Sopoćki, Dzienniczku. Dotyczyły głównie szerzenia czci Miłosierdzia Bożego poprzez namalowanie obrazu Jezusa Miłosiernego z podpisem Jezu ufam Tobie, ustanowienie Święta Miłosierdzia, modlitwy koronką do Bożego Miłosierdzia, czci Godziny Miłosierdzia oraz powołaniem do życia nowego zgromadzenia zakonnego wypraszającego dla świata Miłosierdzie. Ostatni nakaz otrzymany od Pana został spełniony z chwilą powstania Zgromadzenia Sióstr Służebnic Bożego Miłosierdzia. Pierwszą siedzibą Zgromadzenia stała się miejscowość Rybno położona niedaleko Sochaczewa.

Z położoną w zachodniej części diecezji Łęczycą wiąże się postać św. Urszuli Ledóchowskiej (1865 – 1939). Pochodząca ze szlacheckiej rodziny Julia, bo tak brzmi jej właściwe imię, szybko odkryła swoje powołanie i wstąpiła do klasztoru Sióstr Urszulanek. Po kilku latach wyjechała wraz z dwiema siostrami do Petersburga, by tam prowadzić internat dla dziewcząt. Już w 1910 roku w Finlandii święta tworzy odrębny dom zgromadzenia, w którym nie tylko oddaje się pracy wychowawczej w żeńskim gimnazjum z internatem, ale też jednoczy katolików i protestantów, udostępniając kaplicę domu zakonnego jako miejsce modlitwy dla obu wyznań. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku wraca na ziemie ojczyste. Tu, w Pniewach, zakłada Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego. Siostra  z pełnym zaangażowaniem, poświęceniem i oddaniem pracuje nadal na rzecz osób z najniższych warstw społecznych nie zapominając o wychowywaniu i ewangelizacji. W latach 1930 – 1939 wielokrotnie przebywała w Łęczycy, gdzie sprowadziła Urszulanki.

Św. Wojciech (wł. Wojciech Sławnikowic, 956 – 997) to pierwszy męczennik chrześcijański na ziemiach polskich, patron Polski. Był bezkompromisowym wyznawcą Chrystusa, który nie znalazłszy porozumienia z rodakami, jako biskup Pragi, zrzekł się funkcji i wyjechał do Włoch. Tam wstąpił do zakonu benedyktyńskiego i przy pomocy przyjaciela, cesarza niemieckiego Ottona III, trafił na dwór króla polskiego Bolesława I Chrobrego. Z jego dworu, poprzez Gdańsk, udał się na północ w celu chrystianizowania Prusów. Jednakże tu poniósł śmierć męczeńską. Jego ciało zostało odkupione przez Bolesława I Chrobrego od Prusów za tyle złota, ile ważyło. Według tradycji, przy pomocy króla, św. Wojciech miał założyć w Tumie, niedaleko Łęczycy, pierwsze na ziemiach polskich opactwo benedyktyńskie i przebywał w nim, gdy był w drodze na ewangelizację Prusów.

Kościół św. Andrzeja Apostoła w Łęczycy – murowany, w stylu gotyckim, o bogatej historii sięgającej XIII w., objęty patronatem kolejnych władców Polski. Barokową perełką tego obiektu jest kaplica Matki Boskiej. Uwagę w świątyni zwracają liczne malowidła naścienne, rzeźby oraz słynący łaskami krucyfiks z XVII w.

Świnice Warckie – miejscowość związana ze św. Faustyną Kowalską. W klasycystycznym kościele pw. św. Kazimierza 27 sierpnia 1905 r. została ochrzczona Helena Kowalska – św. Faustyna. Obecnie jest to Sanktuarium Urodzin i Chrztu św. Faustyny (z chrzcielnicą, przy której została ochrzczona i konfesjonałem, przy którym się spowiadała).

Tum – największa w Polsce budowla romańska z XII wieku, jeden z najpiękniejszych i najlepiej zachowanych tego rodzaju zabytków. Miejsce synodów kościelnych i zjazdów książęcych, gdzie podejmowano ważne decyzje dotyczące Kościoła w Polsce, miejsce związane ze św. Wojciechem, patronem Polski oraz kardynałem Karolem Wojtyłą, który w 1967 r. na zakończenie obchodów Millenium Chrztu Polski odprawił tu Mszę świętą.

Głogowiec – rodzinny dom Heleny Kowalskiej – św. Faustyny, obecnie muzeum. Eksponowany jest w nim sprzęt gospodarstwa domowego początków XX w. oraz oryginalny warsztat stolarski ojca św. Faustyny. W izbie znajdują się reprodukcje rodzinnych zdjęć.

Rejestracja

zarejestruj się